Mzungu’s

Donderdag hebben we eerst eens een lekker bakje thee gedronken toen we wakker werden.. We zitten in een erg mooi huisje..! Twee slaapkamers, een klein keukentje en gelukkig een eigen douche (helaas wel koud water, maar ach, alles went!) en wc.  Antoinette was al bezigin het klasje waar ze onze hulp goed kon gebruiken! Zeven kinderen die op de tafels klimmen en door elkaar praten is toch wel lastig alleen.. Uiteindelijk hebben we ze toch aardig in toom weten te houden.. Daarna even met ze gespeeld, springtouw tevoorschijn gehaald, wat erg in de smaak viel! Verder hebben we het rustig aan gedaan, we hadden tenslotte nog vrij. Wel werden we aan het werk gezet met de rijst… uit een hele berg rijst de verkeerde korrels eruit halen! Daarna met Antoinette en Jacky de stad in gegaan! Ook dan kijk je je ogen uit zeg.. We konden niet wachten totdat we samen de stad in mochten trekken, maar helaas moest dat nog even op zich laten wachten. Jurjanne wilde dat we eerst met een van de huismoeders de stad ingingen. Donderdag zijn we vroeg naar bed gegaan, want we waren toch wel erg moe van alles en bovendien moesten we er de volgende dag om 6 uur uit voor onze eerste werkdag!

Om kwart voor 6 werd ik dan ook gewekt met ‘er is er een jarig’. Toch nog iemand bij me die samen met mij me verjaardag kon vieren. Om half 7 stonden we klaar om het hele huis te poetsen.. Eerst de kinderen onder de douche gedaan en aangekleed (de oudere kinderen gaan rond 60.00 uur de deur al uit). Daarna de woonkamer, de slaapkamers en het terras geveegd (jawel, takjes bij elkaar gebonden) en gedweild. Ondertussen heeft Marieke voor de kinderkamer gezorgd.. de bedden verschoond en gedweild. 9 uur begint het klasje van het tehuis en daar hebben we vanaf toen geholpen. Ik ben met de drie grote meisjes aan het werk gegaan, rekenen en na de pauze hebben we gelezen.. Alle drie hetzelfde boek, maar ze lezen allemaal hardop voor zichzelf en zijn allemaal ergens anders..Dat gaat er wel even anders dan hier aan toe! Wel erg leuk om te helpen met lesgeven. ‘s Middags de stad in geweest met een huismoeder, Beatrice. Ze moest nog even wat langs vrienden brengen en heeft ons onderweg allerlei dorpjes laten zien. We zijn een echte bezienswaardigheid daar! Zo riep een vader zijn zoontje zelfs: look,look a mzungu (blanke). En een vrouw draaide zelfs haar baby om, zodat hij ons kon zien! De stad is echt een grote chaos, maar heel leuk om doorheen te lopen! Zoals Beatrice het verwoordde: if you want to die, you can! Met de matatu weer terug, een busje die zo vol mogelijk gepropt wordt en waar je twintig minuten in zit voor 35 cent! Vrijdagavond weer geholpen met huiswerk en gespeeld met de kleintjes.

Op zaterdag gaan alleen de alleroudste kinderen naar school en dan alleen ‘s ochtends. Het was dan ook erg gezellig ‘s middags. Iedereen thuis en dit keer niet alleen maar aan de tafel voor huiswerk. ‘s Ochtends het normale ritueel en daarna de knutselspullen die we hadden meegenomen buiten gezet.. Het bleek dat samenspelen nog wel erg lastig is hier! Toch hebben ze er nog wel even leuk mee kunnen spelen. Zaterdag was ook harendag.. alle korte koppies nog korter en alle lange haren worden opnieuw gevlochten. Zo zijn we wel een paar uurtjes zoet geweest met het uithalen van alle vlechtjes. In het weekend hebben we vanaf 17.00 uur vrij. Helaas kan je dan weinig meer doen, omdat het vanaf 19.00 uur niet meer veilig is op straat. Wel nog even drie mango’s en 4 bananen voor 80 cent gehaald waar we heerlijk van hebben zitten smullen. De rest van de avond gezellig op onze kamer doorgebracht en weer vroeg onze bedden ingedoken!

Op zondag werden we niet door onze wekkers gewekt. Iedereen heeft zijn eigen taak in het tehuis en als iedereen ‘s ochtends vroeg alles pakt wat hij nodig heeft om schoon te maken dan is dat aardig luidruchtig! Wij hebben het toen ook rustig aan gedaan, want om nou tussen alle bedrijvigheid in te gaan staan waar we eigenlijk alleen maar in de weg staan is niet erg handig. Toen wij dan ook rond 7 uur binnen stapten, was eigenlijk alles al wel een beetje gebeurd. De kinderen zagen er allemaal nog liever uit, de mooiste kleren uit de kast getrokken voor het bezoek aan de kerk! Om 9 uur was iedereen de deur uit en hebben wij de was gedraaid.. Antionette had het idee om op de muur beneden een grote tekening te maken. Mijn creatieve kant is op dat gebied niet zo ver ontwikkeld, dus terwijl ik verder ging met de was (wat achteraf nog een enorme klus bleek) hebben Marieke en Antoinette een enorme winnie de poeh en tijgertje op de muur geschilderd. Het resultaat mag er wezen! Rond half 12 kwam iedereen weer terug, maar de rest van de zondag is het betrekkelijk rustig gebleven. Iedereen hield zich bezig met zijn eigen taken en bovendien was het bezoekdag, dus er liep ook nog familie van de kinderen over de vloer. ‘s Avonds met iedereen lekker op de bank gehangen voor de televisie en heerlijk met de kleintjes gekroeld! Ook het contact met de wat ouderen kinderen wat verbeterd.

Maandagochtend wisten we al aardig onze eigen weg te vinden in de dagelijkse activiteiten. Samen de bovenverdieping gedaan en de kinderkamer. Daarna de ochtend gevuld met het inkleuren van de muurschildering. En toen eindelijk samen de stad in getrokken. Het is erg leuk om in het tehuis te zijn, maar na een weekend lang er gezeten te hebben, is het toch ook wel erg lekker om er even op uit te gaan. In de matatu kwam er gelijk al iemand op ons af. We hielden ons een beetje van de domme, want zin in een gesprek hadden wij niet echt. De man blijkbaar wel, want toen de matatu ging rijden, bleef hij net zo lang bij het raampje mee rennen, totdat hij het toch echt moest opgeven. In de matatu kijk je je ogen al uit.. er is enorm veel te zien! In het tehuis merk je eigenlijk weinig van de armoede. De kinderen zien er heel gelukkig uit, ze hebben elke dag genoeg eten en elke dag schone kleding! In de stad merk je pas echt iets van de armoede. Zo konden wij het cyber cafe niet vinden en moesten de weg vragen aan iemand die net langs een vuilnisbak liep. Tijdens het gesprek met de man, hoorde ik wat gerommel uit de vuilnisbak komen waarna ik twee hoofden tevoorschijn zag komen. Een van de jongens kwam de vuilnisbak uit met een lijmfles en kwam toch wel erg dicht bij ons staan. De man vriendelijk bedankt en toen toch maar weer snel meegegaan, hier had ik me nog niet echt op voorbereid en het is wel lastig om te beseffen dat ook dit gebeurt. Uitendelijk hebben we de weg toch gevonden en zit ik hier nu alweer anderhalf uur te schrijven. Wij nemen zo de matatu weer terug, want moeten om 17.00 uur weer terug zijn in het tehuis. Donderdag is onze eerste vrije dag en het is de bedoeling dat we dan op pad gaan met een kennis van Marieke die hier woont. Vrijdag willen wij het strand verkennen als het weer dat een beetje toelaat. Ik houd jullie op de hoogte!