Jamaica in Kenia

Zo.. even jullie updaten en even schuilen, want het komt hier met bakken uit de hemel! We hebben inmidedels een internetcafe gevonden waar de verbinding iets sneller is, dus ik ga proberen om er wat meer foto’s bij te plaatsen. Ik kan jullie natuurlijk niet langer het prachtige beeld van bamburi beach onthouden waar we vanochtend geweest zijn. Eerst nog even een verslag van de afgelopen dagen:

Maandagavond was de laatste avond van Antionette en Jacky. Zij zitten inmiddels in een heerlijk resort en zijn waarschijnlijk aan het genieten van alle luxe die ze nu hebben. Die avond stond dan ook in het teken van hun afscheid. Er werd een toneelstukje opgevoerd, gezongen en wat toespraken gehouden. Erg leuk! De volgende ochtend zijn Antionette en Jacky nog mee gegaan om de nieuwe vrijwilligers van het vliegveld op te halen, waarna we afscheid van ze hebben moeten nemen. Toch nog even de stad ingegaan, dit keer met Marie anne en Cathelijn (de twee nieuwe vrijwilligers) om ze alvast een beetje wegwijs te maken. Op de terugweg hadden we wat problemen. Bij het ‘matatu station’ waren er genoeg busjes naar port reitz (de wijk waar we zitten). Er was dus ook hevige concurrentie en we werden nergens meer toegelaten, want iedereen wilde ons in zijn matatu. Snel ergens ingedoken alleen was ik te laat en zat Marieke alleen in de matatu. De blik in haar ogen was geweldig! Getrek, geschreeuw, het was een grote chaos. Uiteindelijk ben ik er toch ingekomen en zijn we arm in arm blijven zitten totdat we eindelijk reden. Probleem was alleen dat Marie Anne en Cathelijn niet meer in de matatu konden en in een andere moesten. Aangezien dat hun eerste keer was en het erg lang duurde eer dat ze er eens waren, groeide de ongerustheid toch wel een beetje. Gelukkig is het niet echt heel moeilijk in Kenia en zagen we ze 10 minuten later uit een matatu stappen. ’s avonds lag iedereen al vroeg op bed en hebben we nog even wat gekletst met de bewaker en de chauffeur, waarna we weer lekker vroeg naar onze kamer zijn gegaan.

Woensdag begonnen we de dag met regen en is het eigenlijk heel de dag zo gebleven. Wel hadden we toch nog kans om even de stad in te gaan ’s middags waar we nu echt gewinkeld hebben. We zijn een heel leuk straatje ingedoken met allerlei kraampjes waar we het afdingen aardig onder de knie gekregen hebben. 2 doeken kostten 350 ksh, we gingen weg met 6 doeken voor 650 ksh, toch wel een leuk prijsje! 

Vandaag onze eerste vrije dag. Uitgeslapen tot 8 uur, langer lukt echt niet hier. Toen op pad gegaan naar bamburi beach. We durfden niet te hopen op het beeld dat we op google hadden gevonden, maar de werkelijkheid ligt er niet ver naast. ’s ochtends hadden we nog een heerlijk zonnetje waardoor het allemaal nog mooier lijkt! Wit strand en blauwe zee. Weer heel wat afgelachen met alle mensen die een praatje komen maken en bij alle kraampjes waar je van alles wordt aangesmeerd. Bob Marley is hier favoriet en het is dan ook net of je in Jamaica zit. ’s Middags heerlijk geluncht met Marie wat erg gezellig was en nu hier aan het schuilen voor de regen. Zaterdag is het de bedoeling om pannenkoeken te bakken en zondag willen we een kijkje nemen in de kerk, genoeg leuks in het vooruitzicht dus!

Een hele dikke kus van mij.

P.S. kan iemand mij de website van mel, ad en pia geven, want ik kan hem nergens meer vinden.