Geweldig weer om alle berichtjes van jullie te lezen! Het was de bedoeling dat we vandaag weer naar het strand zouden gaan, maar de planning is wat omgegooid, want vanochtend werden we wakker met regen en het is tot nu toe nog niet droog geweest. Voor ons al heel vervelend, maar wij mogen zeker niet klagen als je dan eens om je heen kijkt en beseft dat jij wel schoenen en een dak boven je hoofd hebt. De regentijd moet een verschrikkelijke tijd zijn voor de bevolking hier. Misschien dat het zo nog wat opklaart en we onze toch naar het strand nog kunnen voortzetten, maar voorlopig zitten we nog wel even ‘vast’ in het internetcafe. Tijd genoeg dus om mn website weer wat bij te werken…

Vrijdag was het wel mooi weer en hebben we heerlijk door de stad gewandeld. Langs fort Jesus geweest waar we konden genieten van een geweldig uitzicht over zee en waar we nog wat leuke winkeltjes hebben bezocht. Daarna naar de Nakumat (een enorme supermarkt) geweest waar we onze spullen gehaald hebben voor de pannenkoeken die we zaterdag hebben gebakken. Wat hebben we toen weer gelachen zeg! Met 3 kilo meel, 8 kilo melk en 30 eieren vonden we het niet zo’n strak plan om met de matatu te gaan, omdat iedereen daar tegen elkaar aangedrukt zit en de eieren een zeer groot risico liepen. Daarom het hele stuk met de tuk-tuk (een soort brommertje met een karretje erachter) terug naar het weeshuis gegaan. Het is moeilijk te beschrijven hoe het eruitzag, maar ik ga toch een poging wagen. Ik met de melk en de meel, Marieke met de eieren die ze heel de tijd de lucht in moest houden, omdat de chauffeur niet heel rustig over alle hobbels en kuilen ging, maar er met volle vaart overheenging. Toen er ook nog mensen gingen zwaaien, leek het net of we in de gouden koets op prinsjesdag zaten, geweldig gelachen. Uiteindelijk is alles heel aangekomen en stonden we zaterdagochtend om 9 uur al in de keuken door het beslag te roeren. Een enorme kom waar we zeker 130 pannenkoeken uit gebakken hebben! We hebben er ongeveer 3,5 uur in de keuken voor moeten staan, maaaar ze hebben ervan genoten! ’s Middags hadden we vrij en zijn we weer even naar het strand gegaan. Hier hebben we captain (captain cook nog niet tegengekomen, maar iedereen heet hier captain, dus wie weet kom ik hem nog tegen;) )iedereen pole pole en zijn vrienden ontmoet waar we wel even gezellig mee hebben zitten praten. Weer terug in het weeshuis waren de jongens bezig met salto’s maken vanaf een soort springplank die ze gemaakt hadden van autobanden. Toen begon het wel weer even te kriebelen en heb ook ik mn schoenen maar uitgetrokken om wat kunstjes te laten zien. Toen ik vroeg of ik misschien ook een salto kon maken werd ik keihard uitgelachen en ook om de streksprong die ik maakte in het begin werd nog heimelijk gelachen. Toen kon ik echt niet achter blijven en dat ik zo’n salto zou maken hadden ze nooit verwacht natuurlijk! Was wel leuk om die koppies toen even te zien en ze hebben daarna nog meerdere keren gevraagd of ik nog wat salto’s kon maken.

Zondag mee geweest naar de kerk. Een dienst van ongeveer 3 uur… best lang, maar wel leuk om een keer meegemaakt te hebben. Toen we aankwamen waren ze al volop aan het zingen en je hoort de muziek dan ook al van verre door de enorme geluidsinstallatie. Echt volgen kon ik het niet, want de installatie is wel enorm maar niet erg goed en alles wordt gelijk vertaald in het swahili, waardoor je vaak twee stemmen door elkaar hoort. ’s Middags was weer echt een zondag.. iedereen was vrij rustig. Wel heb ik weer wat salto’s gemaakt en hebben we met de oudere meiden double dutch gedaan waar ze erg goed in zijn! Zo hebben we het contact met de ouderen wat verbeterd.

Maandag weer een normale werkdag waar we ’s avonds de kaarten tevoorschijn gehaald hebben waar nu elke avond om gevraagd wordt, dus dat vonden ze wel leuk. Wel is het lastig om het langer dan een half uur vol te houden, want samen spelen is nog steeds best moeilijk voor ze. Je merkt nu toch wel steeds meer dat je een band krijgt met de kinderen. Het was lekker om ’s middags even de stad in te gaan, maar in de matatu wildeik tochook wel weer heel graag naar de kinderen om de kleintjes even te knuffelen en met de groten even een praatje te maken. Ik zal ze wel gaan missen!

Dinsdag hebben we echt een heerlijke dag gehad. Al vroeg naar het strand gegaan waar het echt super mooi weer was. Op 1 buitje na, heeft heel de dag de zon geschenen. Eenzaam hoef je niet te zijn op het strand, want altijd loopt er wel iemand met je mee die weer een praatje wil maken. Als je vraagt of ze weg willen gaan doen ze dat eigenlijk meestal wel, maar een enkeling heeft wel eens moeite om afscheid te nemen. Zo lagen wij lekker op het strand waar Levi even bij ons kwam zitten om een praatje te maken. Het gesprek begon over Suriname en Indonesie en wanneer ze onafhankelijk waren geworden, maar het nam al gauw een rare wending toen Marieke over ons beroep (politie, waarbij we vaak schoten) en onze namen (struisvogel en afwasmiddel) begon. Blijkbaar kon hij alle gein wel waarderen, want hij ging pas weg toen we echt op moesten staan, omdat het water anders over onze voeten zou stromen. Toen geluncht in het Bamburi Beach Resort. Wel lekker gegeten alleen de cocktail die we als toetje hadden besteld, viel wat minder in de smaak. Dan is het toch wat lastig om hem helemaal op te drinken als de ober steeds naar je zit te kijken hoe lekker zijn cocktail wel niet is! Toen kruiste ons pad het pad van de acrobaten Salamon en Bob Marley nummer zoveel. Zij gingen hun kunsten wel eens even vertonen voor ons, maar dan moesten we wel een stukje verder lopen waar niet al te veel mensen waren. Aangekomen op bestemming gingen de kleren uit en kwamen er twee enorme borsten en nog wat andere spieren tevoorschijn. Nou met zo’n gespierd lichaam moest er toch wel heel wat spectucalairs komen! Hij begon met een paar arabiertjes.. als warming-up. Daarna kwamen de flikflakken, de eerste wist hij er nog net uit te trekken, maar de tweede was toch echt te veel gevraagd: het resultaat was een hoofd en twee krommen armen recht in het zand waardoor hij wel wat weg had van een struisvogel. Ik heb echt mn best gedaan om mn lippen stijf op elkaar te houden, maar toen hadden we het echt niet meer. Blijkbaar vond hij het niet heel erg, want hij stond vrolijk weer op voor de volgende act en ook het zand dat door de val op zn gezicht en haren terecht was gekomen bleef er gewoon zitten. Bob Marley maakte een handstand met gespreide benen waardoor Salamon een zweefrol heen moest maken. Na twee keer terug gerend te zijn, omdat de handstand vroegtijdig instortte, lukte het Salamon dan toch om zijn vlucht te maken. Helaas moest deze beeindigd worden met een noodlanding, omdat hij even vergeten was om zich rond te maken om af te rollen…  Toch wel even geapplaudiseerd, omdat ze zo verwachtingsvol naar ons keken. De volgende act moest resulteren in een staande Bob Marley op Salamon’s schouders. Dit lukte echter niet helemaal, dus dan maar andersom proberen… Het stond van te voren al vast dat dit ook zou mislukken, aangezien Salamon groter en zwaarder is en hij met volle vaart half op, maar ook half tegen Bob Marley opsprong. En ja hoor, daar gingen ze.. als een blok belandde ze in het zand. Nu ik dit aan het schrijven ben, is het nog steeds moeilijk om niet in lachen uit te barsten. Toen de zon zijn werk iets te goed ging doen, zijn we maar weer terug gegaan voordat we als twee rode tomaten terugkwamen. ’s Avonds lag iedereen al vroeg op bed en hebben we gezellig zitten kletsen met de huismoeder Monicah.

Gisteren hebben we tijdens de speelpauze van het klasje de kralen tevoorschijn gehaald. Hier hebben we ze bijna 2 uur zoet mee gehouden wat een hele prestatie is voor deze kinderen die er best wel moeite mee hebben om zich langer dan een half uur op 1 ding te concentreren. Het viel dus goed in de smaak en misschien dat we het zaterdag wel weer tevoorschijn halen. ’s Middags willen we gaan volleyballen met de ouderen en zondag willen we ze meenemen naar het vliegveld om daar eerst te gaan picknicken en daarna met ze te gaan voetballen en iets in de zin van honkbal.. Honkbal zelf zit er helaas niet in, want de spullen zijn hier abnormaal duur… zo kost 1 paar handschoenen ongeveer 70 euro! Laten we dus maar hopen op goed weer zondag en een hele gezellige dag!